Powieść Nad Niemnem Elizy Orzeszkowej jest odsłoną 12. lektury Narodowego Czytania, które zorganizowaliśmy w naszej szkole, przygotowując prezentacje o życiu i twórczości pisarki oraz problematyce jej najbardziej znanego trzytomowego dokonania literackiego.
"Była żywą mądrością i czującym sercem całej epoki..." to słowa często wypowiadane o Elizie Orzeszkowej przez polskich pozytywistów. Powieściopisarka nie tylko wyróżniała się niezwykłym umysłem, lekkim piórem, ale także działalnością społeczną na rzecz najbardziej uciśnionych i biednych. Czas powstania styczniowego wiązał się z wieloma trudnościami w jej życiu, jednak zaowocował rozwojem twórczości literackiej: powieści, opowiadań i nowel. W 1904 r. została nominowana do literackiej Nagrody Nobla za całokształt twórczości podobnie jak Henryk Sienkiewicz, ale nie zdobyła jej ze względu na mniejszą popularność, choć uznano, że nagroda należy się jej na równi z nim.
Wśród najwybitniejszych dzieł Orzeszkowej znalazła się powieść Nad Niemnem, którą napisała w 1886-1887 r. Utwór pierwotnie miał nosić tytuł Mezalians, co sugerowało główny wątek utworu: miłość panny z dworu i zagrodowego szlachcica. Jednak w miarę pisania książki Orzeszkowa wyszła poza historię Justyny i Jana, ukazując rozległy obraz społeczeństwa polskiego drugiej połowy XIX wieku, czasów po klęsce powstania styczniowego. Tytuł Nad Niemnem wiąże się z zagadnieniami dotyczącymi problemów ważnych dla Polaków. Barwny język opisujący nadniemeńską przyrodę i krajobrazy oraz codzienne pogawędki "przy polskim stole" bohaterów powieści zachęciły również i nas do ponownego odczytania lektury i refleksji nad polską historią.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz